Survived the Andes! Lake Titicaca & more!

Hoi Hoi allemaal!! Daar zijn we weer met een nieuw verhaaltje. Mijn passie voor Zuid Amerika is velen bekend, deze dagen heeft dit het weer alleen maar bevestigd wat een prachtcontinent dit toch is! Wow wat hebben we weer mooie en leuke dingen meegemaakt!
Onze eerste dagen in Peru zijn prima bevallen. Het is heel anders dan Bolivia, dat zeker. Stukken toeristischer, schoner, is veel ontwikkelder, en het barst van de barretjes en restaurantjes.. maar dat vindt ik ook helemaal niet erg ;) Leuk dus!
Ik zal eens even beginnen bij Cuzco, onze eerste stop in Peru! Dit is een prachtig leuk stadje.. koloniaal, gezellig, wel behoorlijk toeristisch, maar goed dat kan je verwachten in dit gebied waarvoor iedereen naar Peru komt. We hebben ons de eerste dagen beetje rustig gehouden want we moesten natuurlijk beetje uitrusten voor de Inca Trail. We hebben een tour gedaan naar de ´´Secret Valley´´. Deze bustour bracht ons langs alle inca ruines en oudheden die je voor de Inca Trail gezien moet hebben, prachtige tour! Helaas zaten Astrid en ik beide hondsberoerd in de bus van een ontbijtje dat niet helemaal goed was... (tja moest een keer gebeuren nog hier he).. gelukkig hebben ze hier hele goede medicijnvrouwtjes haha en ging het na wat wonderpilletjes weer beter) Dus heel veel van deze tourinfo hebben we niet meegekregen, maar de plaatjes zijn wel prachtig! Tot slot in de avond nog een textielhuisje-fabriekje bezocht waar ze ons lieten zien waar en hoe alle prachtige Peruaanse kleding gemaakt werd. Aangezien ze ingredienten gebruiken van toeristen die geen soeveniers kopen, hebben we besloten ook maar zo´n mooie alpaca trui mee te nemen! ;) Heerlijk zijn die!!
Toen kwam de dag, maandag 05 december: start Inca Trail. Whoe we hadden wel beetje zenuwen! Helemaal toen bleek dat ze even van gids veranderd hadden en onze groep niet uit 13 maar alleen uit ons tweeen bestond. tja das even anders, maar goed.. zal wel goedkomen dachten we! Prive tourtje is ook niet verkeerd! Om 4u s´ochtends vertrokken we. Eerst paar uurtjes rijden naar een plaatstje dat ´´Lares´´ heet. Onderweg sprong er nog een man in die onze kok bleek te zijn. Hier hadden we nog even heerlijke hotspings (warmwaterbronnen) tot onze beschikking, en hierna een ontbijtje. Toen hebben we ongeveer een dozijn aan droge witte broodjes gekocht voor de kids onderweg. Want bleek dat er geen ovens zijn in de dorpjes onderweg, dus brood kennen ze bijna niet en is voor hun een hele delicatese! (moet je even bedenken dat dit droge witte broodjes zijn zonder enige smaak).. Goed toen tegen uurtje of 10 was het tijd voor start van de hike dag 1! Let´s go into the onbewoonde wereld! Compleet met loopstokken en eenflink brandend zonnetje op onze rug gingen we van start! ongeveer 4,5 half uur gelopen, 11 km in totaal toen we ons kamp ´´WakaWasi´´ bereikten. En de toch was prachtig!! Wel best beetje zwaar zo´n heuvels op en zo´n warm weer, maar de uitzichten waren amazing! En onderweg kwamen we ook zoveel echt leven van hier tegen! Leven wat je hier in de stad niet ziet. De echte dorpmensen in traditionele kleurrijke kleding, die alleen inheemse talen spreken, met lemen huisjes als leefomgeving wat een dorpje voor moet stellen. De kinderen onderweg lopen gerust een uur naar school op hun afgetrapte slippertjes en in vieze kleren en springen een gat in de lucht als ze een droog taai broodje krijgen! Ongelofelijk toch? Dus ook hier bestaat dit nog! De mensen waren prachtig, helaas spreken ze bijna geen spaans, dus communiceren is lastig, maar gelukkig hadden we onze gids die quecha spreekt! Ze zijn superlief, ook heel verlegen en kijken bijna allemaal naar de grond, maar wat een aparte ervaring om ze zo in het echt tegen te komen! We hebben al deze dagen ook geen toerist gezien, wat maakt het extra mooi! Goed, toen bereikten we ´´Wakawasi´´ dorp. Of nou ja, hier was een grasveld, paar lemen hutjes, lama´s, cavia´s, gasstelletje, riviertje en stonden 2 tentjes wat onze slaapplek was voor deze nacht. Een van de lemen hutjes was het huis van onze porter, en serieus.. hoe kan hij daar wonen?? Geen ramen of deuren.. lemen hutje met gat en rieten dakje... geen wc.. en licht of verwarming hoef je helemaal niet over te beginnen. Zo basic heb ik nog nooit gekampeerd haha..maar het was leuk! Na het huisbezoek was het tijd voor thee en diner! Moet zeggen de kok heeft prima voor ons gezorgd, ondanks de primitieve omstandigheden was het eten prima! Na het eten nog een potje kunnen kaarten en om half 7 is het donker, en er is geen licht, dus dan gaan de mensen naar bed! Verschrikkelijk, om 7 uur lig je in bed haha, maar gelukkig waren we zo moe, we waren zo weg! En das ook het beste want de kou is behoorlijk in de Andes bergen, in een tentje op een open vlakte, maar al deze pret hoort erbij! De volgende dag om half 6 was het tijd voor onze wake up call met coca thee! Hierna ontbijt en om kwart voor 7 begon dag 2, bekend als de zwaarste dag! Het was inderdaad een flinke klim vandaag! Maar we did it!! We hebben na ongeveer 4uur de top van 4800 meter behaald!!! Nou zal zeggen, bust een hele klus zo hoog en de lucht is zo ijl... maar als je er staat is het echt geweldig!!! Dan ben je trots!!! En de natuur wederom, de bergen, meertjes, misterieuze mistwolken, ijsbergen, de kindjes, mensen en lama´s onderweg happy met een broodje, jaa dubbel en dwars is het de tocht waard. Het mooie was ook, in ruil voor een broodje zijn wij uitgenodigd voor een aardappel door Felipa.. een dame die de hele dag in de bergen zit op haar lama´s te passen! Nou dat maakt toch niet iedereen mee ;) En hij was heerlijk warm!! Echt prachtig.Hier nog een offer aan de Pacha Mamma gebracht en toen begon het daalwerk! Hier hebben we zo´n 5uur over gedaan.. hierna was ik echt kapot.. puddingknietjes en de laatste kilometers waren echt zwaar! In totaal die dag 18km gelopen.. op zo´n hoogte en berg op, berg af.. gaat je niet in de koude kleren zitten! Maar het was geweldig, vooral achteraf haha.. Gearriveerd in onze tweede campsite voorbij het dorpje ´´Patacancha town´´ gingen we slapen.. hier was nog minder dan nacht 1... letterlijk alleen onze tentjes, onze kok en een riviertje.. weer een hele ervaring!
Dag 3 besloten we stukje met de bus te gaan aangezien de dag ervoor mijn knieen beetje gesloopt hadden.. Hiervoor hadden we afscheid genomen van onze porter Louis en hem kleine fooi gegeven waarvan hij een gat in de lucht sprong. Deze mensen, moet het even benoemen, echt heb ik zoveel resprect voor. Hoe hij leeft en woont, werkt keihard.. en hun lopen dus met alle spullen en ezels-paarden deze route met gemak in 2 tot 3 uur... zo snel gaan ze! Echt respect.. die verdienen volgens ons wel wat meer! Maar goed, ik was bij de bus.. dit was ook heel bijzonder. De hele bus was volgeladen met locals, prachtige kleren, lange vlechten (wow wat ben ik jaloers op hun haren). Onderweg een stop.. wat was er gebeurd? Nou er lag een man op de weg, dus de bus kon er niet door. Met gemak wordt dhr. opgetild en langs de kant gelegd.. hij was ziek!. (hij leek eerder dood, maar nee hij was ziek) Was voor mij beetje raar dat ze hem zo zonder pardon verplaatsen laten liggen en doorrijden.. maar schijnt hier heel normaal te zijn! Een ziekenhuis is ook niet mogelijk daar in de dorpjes.. alles wordt met kruiden en locale geneeswijzen gedaan.. tenzij je echt ziek bent, kan je per paard-ezel, soms bus- naar het dichtbijzijnde dorp, naar een health kliniekje.. Toch typisch, dat zelfs in zo´n toch best ontwikkeld toeristisch land als Peru, in de achterlanden er nog zulke grote verschillen zijn qua leven! Nou dat gehad, bleek er een half uur later een weg open te liggen. Dus iedereen moest verder lopen. Wederom respect voor onze gids en kok die met gemak een gasfles van 20kg en paar tassen op de rug nemen en verder lopen.. en dan lopen wij al te puffen met onze rugzak en weekentas.. Maar gelukkig kwamen we snel aan in Ollantaytambo, arrived in de bewoonde wereld!!! Heerlijk was dat!! Hier kregen we onze laatste lunch en toen werden we met andere hordes toerististen op de trein gezet richting Aguas Calientes, ook wel Machu Picchu town. Deze rit duurde uurtje of 2,5 (bij ons zal je al bijna in Engeland zitten) maar hier ben je net een klein stukje verder! Hier ontmoeten we onze andere gids en werden we naar ons hostel gebracht! Heerlijke douche en echt bed zijn dan zeker te waarderen! s´ avonds nog meer hikers ontmoet, heel leuk om alle andere hikers te zien en over andere tochten te horen! Wij hebben gegeten met een behoorlijk fanatiek deens stel die ook een flinke hike tocht achter de rug had. Aguas Calientes is ook een flink toeristisch plaatsje, maar heerlijk om na zo´n tocht eenkoudbiertje te drinken! De volgende dag, dag 4 was de dag waarvoor iedereen het doet! De Machu Picchu! Om 5uur was het verzamelen en om iets voor 6 stonden we voor de ingang van de Machu Picchu. Beetje vreemd, zoveel oudheid en tegelijk zoveel toeristen en zo´ngroot park erom heen. Ook hadden we helaas heel slecht weer, regen regen regen... nou gebeurt dat vaker in die regio, maar mocht de pret niet druken, we waren tenslotte bij de Machu Picchu. De oude inca stad, die nu precies 100 jaar is! Ontdekt in 1911! En het was bijzonder. De Inca´s waren toch maar een slim volk, zoveel huisjes die nog staan en oude ruines en rituelen! Hoe ze toen al nadachten over een huis bouwen, hoe ze hun plekjes hadden voor offers, feesten, zonnepoorten waar ze de kalender op bazeerden, heel bijzonder allemaal! Na een paar uur heb je het ook wel weer gezien, maar, ja dit moet je toch beslist in je levengezien hebben, for sure!
Na deze ervaring rijker, nog even genoten in Aguas Calientes en s´middags ging de trein terug naar ollantytambo en vanuit daar de bus naar Cuzco. Hier in de Salsa bar hebben we alles nog even laten bezinken... wow wat een bijzondere dagen!!! zal het niet snel vergeten! De dag erna hebben we gebruikt om beetje bij te slapen en te genieten van echt een geweldig Inca massage, die zijn super hier!! leuk detail.. met coca olie haha.. De avond erop bus gepakt naar Puno. Hier wachte ons een volgende super trip!

Puno zelf is niet heel bijzonder, maar het is de stad voor trips naar het titicaca meer. Het hoogst bevaarbare meer ter wereld. Hier gingen we met een groep op de boot, eerste naar Isla del Uros. Een eilandje van alleen riet. Prachtig om te zien en hier werden we uitgenodigd om echt peruaanse kleding te passen, SUPER!! Deden we natuurlijk! Toen gingen we door naar Amantani, hier leven echt mensen in ook hele simpele omstandigheden. Het leuke was dat de toeristen hier kunnen overnachten. Iedereen werd in een gezin geplaats. Astrid en ik zaten bij Marialus en Henry.. echt topmensen! Gelukkig spraken ze niet alleen Quecha, maar ook spaans.. dus communiceren was mogelijk! Ze waren 33 en 31 en hadden 2 zoontjes en een heel schattig, simpel huisje op het eiland. Hier hadden wij 2 prima bedjes, kregen lunch en diner en s´avonds mochten we mee naar een lokaal feest. Echt lachen was dat! Ook wij werden in traditionele kleding gehesen (gelijk 10 kilo breder) maar het was prachtig. Wij gingen met Henry, want Marialus moest bij de kinderen blijven. Prachtig feestje! Het eiland zelf doet echt beetje denken aan film Mamma Mia vonden wij. Er zijn geen auto´s, alleen lopen of per paard is mogelijk. Er staan paar huisjes, iedereen kent elkaar, en er is een centraal plein met een schooltje, klein healthcentre en wat kleine winkeltjes. Verder verbouwd iedereen alle producten zelf. Ik zou me bijna niet voor kunnen stellen dat je hier echt woont, maar hun wonen er heel vredig en rustig, echt prachtig om mee te maken!
De volgende dag hadden we nog lunch hier, en bezochten we nog een ander eiland waar ze ook weer hun eigen kledij, gewoontes en eigen rechtsysteem hebben. Hier hadden we nog een stevige wandelen en gisteren bracht de boot ons weer terug naar Puno. Weer echt een totaal andere, maar ook geweldige ervaring rijker!

Nu zijn we in Arequipa, andere grote stad in Peru. Dus weer even terug in het westerse leventje! We gaan hier paar daagjes vertoeven (aangezien het weer ook hier heerlijk is) Morgen de ´´Colca Canyon´´ bezoeken en condors zoeken (die wonen namelijk hier) en er zijn hier nog een paar prachtige museums die we niet kunnen missen. Dus hier zullen we ons nog wel even vermaken. Hierna staat Nasca op het programma en daarna Lima. Na Lima gaan we op naar het noorden om daar een lekker strandje uit te zoeken voor onze kerstdagen! How Nice!!! De kerstversiering hangt hier ook al in alle winkels en hostels, maar moet zeggen.. dat ik nog steeds geen echt kerstgevoel heb, wie weet komt t nog!


In ieder geval jullie thuis allemaal hele fijne dagen! En tot de volgende keer weer!!
Nogmaals, geniet nog steeds van jullie reacties, echt leuk!!

Liefs,

Het is weer tijd om verder te gaan... Toch maar Bolivia uitgezwaaid! Hello Peru!!

Bolivia ajuuu!!! Met toch wel beetje pijn in het hart hebben we gisteren het prachtland Bolivia verlaten! Jeee heel raar, die 7 weken zijn daar omgevlogen! En wat hebben we het leuk gehad!! Nu vandaag inmiddels schrijf ik mijn volgende verhaal alweer uit Cuzco, Peru! En eerste indruk: ook superleuk, maar wel stukken toeristischer!

Maar eerst nog even onze laatste daagjes in Sucre, daar hadden we er dus een paar bij aangeplakt omdat onze tour naar Samaipata en Santa Cruz niet doorging. En t zal geen verassing zijn, we hebben ons prima vermaakt nog in Sucre! Lekker beetje rustig aan gedaan, inkopen gedaan en genoten van het gezelschap van het gezin, die het ook superleuk vond dat we nog wat langer bleven. We hebben nog een hike gedaan naar Yotala, een plekje iets van Sucre af.. dit was ook weer prachtig! Prachtige natuur (heel wat anders dan een rondje wandelen in Keppel) en de lokale bevolking onderweg was natuurlijk ook heel mooi om te zien. De kuddes lama´s en hun herders (we kwamen ook wel tot de conclusie dat je toch wel heeeel veel van je man moet houden om zo samen in deze middle of nowhere met elkaar in een hutje te wonen) maar goed, al met al supermooi en gezellig! We sloten de hike af in het dorpje Yotala.. rustig klein plaatsje. Hier hebben we nog de lokaal bekende ´´chicha´´ gedronken. Heeel vies, maar goed, je kan het maar geprobeerd hebben! Eenmaal terug in de bus, allemaal zo rood als een kreeft, hebben we de donderdag avond afgesloten in Bar Amsterdam. Helemaal geweldig hier, want wij waren als snel fan van de 43 likeur!! Enige bar in Bolivia die dit had!! Jeeej!! Samen met nog wat andere nederlanders hebben we ons deze avond prima vermaakt met o.a. de vogeltjes en kaboutertjes dans.. heel vermakelijk om Bolivianen dit te lerén!! J Met name ook Paolo kwam niet meer bij!

En je zult het niet geloven, maar ik heb zelfs BOERENKOOL gehad!!! Mmm oeh wat wat die lekker zeg, natuurlijk niet zoals thuis.. maar hij was zoo gewenst! Er woont namelijk in Sucre een nederlander die het verbouwt. Echt even genoten van de winterkost hier! Dezelfde avond nog naar de bioscoop geweest met Edmy en Sara van het gastgezin.. beetje lastig in het spaans, maar een goede oefening! Ons laatste weekend nog even goed gefeest in Sucre, en een afscheidsbbq gekregen van het gastgezin.. een bbq betekend hier trouwens kilo´s vlees!.. leek wel of er iemand geofferd werd.. jongens.. heb mn portie vlees wel weer gehad voorlopig! maar idee was lief!

Onze laatste zaterdag hebben we met Linda en de stichting Amigos meegeholpen met de sinterklaasavond. Op naar het jongenshuis compleet met gedichten in het spaans en kadootjes. Was heel leuk, met dobbelspel, pepernoten en kadootjes toch wat sinterklaas gevierd! Ze kregen allemaal een mooi Tshirt met naam en we mochten met hun mee eten,… erg gezellig!

Tot slot nog wat familie kliekjes gemaakt en toen was het toch echt tijd voor het afscheid in Sucre, niet leuk! Je bouwt toch een beetje een band op met de familie, en het was gewoon super daar. We hebben nog een heel leuk fotoboekje met kadootjes voor hun gemaakt, en wij kregen ook nog kettinkje en dikke knuffel mee! Echt zoo lief, echt lieve mensen waren het, super herinnering!

Nou weer terug in het backpacken was het vanaf toen! Met onze tassen weer op weg naar de volgende bestemming. Cochabamba! Wordt door de locals de stad van het eten genoemd.. en dat is het zeker! Heel veel restaurantjes en winkels! Heel ander dan Sucre, stuk groter en commercieel. Maar lekker gegeten hier, centrum bekeken en Lucia, een vriendin opgezocht. We hebben het bekende Christus beeld bezocht, dat is echt enorm en staat op een berg waarvan je een amazing view hebt over de stad! Het weertje was er heerlijk warm, en ´s middags hebben we gegeten bij het restaurant van de vader van het gastgezin. Was wederom heerlijk, van honger komen we hier zeker niet om ,) Er zit hier een grote ijszaak, waar we ons even te goed aan hebben gedaan en s´avonds geborreld met vrienden van Lucia en weer halfbroers van ons gezin (beetje ingewikkeld) maar leuk. ´s avonds hadden ze bedacht ons een tour door Cochabamba te geven in een echt te dure dikke auto van een van die vrienden. Flinke beat aan, met z´n allen in de auto gingen we de bezienswaardigheden af! Haha overal moesten foto´s gemaakt worden, in de parkjes, kerstverlichting, van een brand, met de brandweer en ambulance etc.. het was een heel komische avond!

Na Cochabamba was het tijd voor La Paz! De bus halen hier was een heel gedoe.. de bussen rijden hier namelijk standaard 10 min eerder weg. Met mijn backpack (inmiddels bijna afgeladen tot 20kg) was de 100 m rennen achter de bus aan een vrij vloekend ritje, maar goed we hebben de bus gered! Bagage voor je dragen dat doen ze hier namelijk niet! Mag je lekker zelf doen!
Eenmaal in La Paz aangekomen zijn we verbleven in een superklein gezellig hostel.
En hoewel veel mensen La Paz niet echt leuk vinden, waren wij weer fan! Het is supergroot, chaotisch en heel anders, maar het heeft wel wat! Het uitzicht is ook zoo bijzonder! La Paz ligt echt in een dal tussen de bergen en dan de grote van de stad op die hoogte is echt adembenemend!
De eerst dag een tour gedaan naar de Moon Valley, prachtige uitzichten van een rotslandschap!
Ook nog maar even een heerlijke alpacavest gekocht (hoort er toch bij) en de ´´whitch market´´ bezocht. Soort van hekserij en offers, hier hangen allemaal lama foetussen die bedoeld zijn om te offeren aan de pacha mama. Ook hebben we Truus opgehaald (die kennen we uit Sucre) zij kwam naar La Paz om met ons een paar dagen daar te verblijven. We hebben de volgende dag het cocamuseum bezocht en Tiwanacu (een grote en bekende plaats met inca ruines van vroeger. En de next day was toch wel een van de hoogtepunten! Toen hebben we de ´´Death Road´´ gereden. Deze weg staat vanaf vroeger bekend als de gevaarlijkste weg ter wereld vanwege de vele ongelukken. Nu is het meer een toeristische trekpleister geworden en kan je hem fietsen of rijden. Het is de weg met prachtige uitzichten qua natuur!! En jaa ook enorme afgronden, maar dat maakt het ook weer prachtig! We hebben ook ´´El Alto´´ bezocht (De buitenwijken van La Paz) en ´´La Cumbre´´, een van de hoogste bergen in La Paz en hier de Pacha Mama (overal heilig hier) een offer van cocabladeren en alcohol gebracht. (moet goed komen nou met de rest van de reis!) Het is ook de weg naar ´´Coroico´´, een plaatje achter in het dal, heel lekker tropisch warm! Hier zijn de coca plantages, bananan plantages en vele watervallen. We hebben hier een dag lekker rondgereden met en superleuke gids. Was echt een geweldig dag!

Onze laatste dag in Bolivia was het tijd voor Copacabana en Isla del Sol. Eerst hadden we wat gedonder op de migration office (zal ook eens niet), want we hadden ons paspoort niet mee voor een dagtripje, wat schijnbaar wel moest. Toen moesten we lullen als brugman en kwamen een paar groene en blauwe oogjes en Astrid blonde haren gelukkig heel goed van pas! We mochten gelukkig door op goed vertrouwen! Isla del Sol is een eiland in het Titicacameer. Het hoogst bevaarbare meer ter wereld op een hoogte van bijna 4000 meter. Copacabana is klein havenplaatsje, wel gezellig en toeristisch, maar verder niet heel bijzonder. De rit zelf was beetje lang, en de tijd op Isla del sol beetje te kort met helaas waardeloze gids. Maar goed, het was wel leuk om het gezien te hebben en gelukkig hebben we ook nog de tijd om het Titicaca meer vanaf Peru te gaan doen, met hopelijk een wat betere gids en meer tijd.

Gisteren was het dan tijd om Bolivia te verlaten. Na nog even de perfecte lama gegeten te hebben in La Paz hebben we in de middag de bus gepakt van La Paz naar Cusco.Weer hele zit, maar goed gearriveerd!

Komende dagen staan dus in het teken van PERU!! Ben heel benieuwd hoe dit land met zal gaan bevallen, maar heb er zin in! We gaan komende daagjes van Cuzco genieten, en vanaf maandag zal het afzien worden! Dan begint namelijk onze Inca Trail! Vier dagen wandelen o peen flinke hoogte, slapen in tentenkampen en op naar de Machu Piccu!! Het hoogtepunt van Peru! Hou jullie op de hoogte!

Tot de volgende keer! En jullie fijne sinterklaas!!!! Zal t gaan missen!! Gelukkig heb ik mn gedichtje al gehad!! Thanks mama!! Heel leuk!! Heb ervan genoten!!

Oja tot slot natuurlijk nog wat foto´s!!!

Liefs,

Bolivia..... het land waar alles kan!

Hola chico´s y chica´s!!!

Nuestro professor de espanol dice nececitamos practicar en espanol cuando yo escribo mi historia! Hhaha dus bij deze!! Jaa we hebben goed geoefend! Sorry te lang geleden dat ik geschreven heb! Maar we hebben het zoo druk gehad hier, dat de site er even bij ingeschoten is! Maar hup, op voor de herkansing!
Het is wel grappig, misschien hebben jullie zondag 3 op reis gezien (met Chris Zegers) die een tour door Bolivia doet. Hij heeft namelijk Sucre bezocht (o.a. onze school en stamkroeg) en gaat hierna naar Potosi, Uyuni en Chili! Precies deel van onze route, dus wel leuk voor de geintresseerden om terug te kijken via uitzending gemist, hoorde dat het mooie uitzending was!

In ieder geval, na Uyuni, ging onze trip verder naar Potosi. De busrit was verschrikkelijk.. bomvol, heet, hobbelwegen en een oude bus zonder wc en 3 hollandse meiden met een blaas die op knappen stond! (zal ook eens niet haha) dus wij met veel moeilijkheden de buschaufeur laten stoppen en op zoek naar ´´natural toillet´´. Hele bus kwaad, maar goed wij opgelucht.. grap was wel dat de bus 5 min later dus bleek te stoppen... goed communicatie gaat hier dus perfect in Bolivia ;). Goed eenmaal in Potosi, de hoogste stad ter wereld op 4100 m! De mijnen zijn hier zeer bekend vanwege hun history, hier hebben zo´n 80% van de mensen uit Potosi vroeger gewerkt (en nog steeds is het in gebruik) in barre omstandigheden, je wil niet weten hoeveel er hier zijn omgekomen. Ons werd verteld dat er een brug gebouwd kon worden van de botten van de overledene van zuid amerika naar spanje, jee heftig he! Ook werd de gemiddelde arbeider niet ouder dan 35, dan is die al gestorven aan longkanker o.i.d. en kauwen ze hele dag coca om zo de dag maar door te komen. Persoonlijk straalt naar mijn idee de stad ook een beetje zo´n trieste stemming uit.. daarbij ook nog de hoogte maakt het een aparte stad om te bezoeken! Een aanrader om volgende week naar de kijken bij 3 op reis denk ik!
Wij hebben de mijnen niet bezocht, veel nare verhalen over gehoord en het schijnt best ongezond te zijn dus wij zijn op weg gegaan naar Sucre. De stad waar we een maand verblijven!

De busreis naar Sucre ging prima, 3 uurtjes dus goed te doen. Sucre is prachtig! De witte stad wordt het ookwel genoemd, veel witte gebouwen, parkjes, palmbomen, en het doet beetje spaans aandenken.
Eenmaal gearriveerd werden we opgewacht door Stay in Sucre. Zij brachten ons naar ons gastgezin, spannend! Maar dit gezin is echt superleuk. Het is een echt boliviaans huisje met 3 families inclusief! Druk en levendig dus! Wij wonen bij een van de gezinnen bestaande uit moeder Edmy, zus Carla (met zoontje Nicolas en dochter Rafaella), broer Poalo, Diego, en zusje Sara. Dan woont er nog een broer van Edmy genoemd Filipo, een grapjas. En niet te vergeten Cognac de hond en tig katten! De familie zit wat ingewikkeld in elkaar, ze wonen bij elkaar maar hebben verschillende vaders en half broers en zussen.. dus het is even puzzelen voor we het door hadden...
We hebben hier ons eigen hutje met eigen bed en badkamer, dus kan niet beter! Smiddags eten we mee warm. Dat is hier heel normaal, iedereen komt thuis voor de lunch met de family. Het was voor ons even wennen, grote typisch bolivaanse maaltijden met het hele gezin in het spaans, maar een perfect oefening voor ons spaans!
Het eerste weekend was gelijk bijzonder. Het was tijd voor verkiezingen vd rechtbank en dat betekend geen alcohol aan mensen schenken en na elven van je alleen nog maar alleen of met zn tweeen over straat om rellen te voorkomen. De zondag zelf mocht er geen verkeer op straat zijn en geen activiteiten, duswel een rustig dagje. We hebben s´avonds met nog 2 andere nederlanders de we in Potosi ontmoet hadden, ´´florin´´, ons favo restaurantje ontdekt waar als enige bruin brood en heerlijke cappucinno en sapjes te verkrijgen zijn, echt heerlijk even! En waar de kroketten, bitterballen, vlaflip en appelflappen op te kaart staan! (het wordt namelijk gerund door 3 nederlanders) dus beetje NL is hier niet ver te zoeken!
Verder zijn we druk geweest met onze spaanse lessen op school´´ Fenix´´. ´We hadden echt een superleuke leraar genaamd Grover en ons spaans is zeker verbeterd! We zijn er nog lang niet, maar hebben er veel nuttigs geleerd! Ook hebben ze kooklessen en danslessen en onze laatste dag hebben we zelfs een klein kadootje gekregen, beide supermooie sjaal, echt lief! Grover had ook echt superveel interessante verhalen over de cultuur van Bolivia dus dat was zeker boeiend! Zo schijnt er iets te zijn in de buurt van La Paz waar kerkhoven worden geroofd, en mensen een schedel van een onbekende in huis zetten om te eren.. how weird! of ´´onderdelen´´ van een lijk te verkopen voor medisch studenten.. per stuk verkrijgbaar! ;) okee.. in Bolivia kan dus alles volgens onze leraar haha...

We zijn ook de volgende dag naar onze projecten gegaan. Eerst met Astrid mee naar het weeshuis en de volgende dag was het tijd voor het ziekenhuisje.
Het weeshuis was bijzonder! Astrid heeft hier 4 weken gezeten, ik heb er ook een dag meegelopen, echt superlieve kindjes. Ook natuurlijk wel beetje triest, het idee dat het allemaal weesjes zijn, sommige gevonden in de bosjes of afgeleverd raakt zeker! Sommige hebben problemen met praten of zijn onderontwikkeld door bijv. slechte bevalling of niet goed gevoedt voordat ze in het weeshuis kwamen. Echt sneu.. maar het weeshuis is echt netjes en mooi. Ze worden daar goed verzorgd en er gewerkt wordt daar zeker, dat is me wel opgevallen! De kindjes hier zijn ook echt supermooi, al die mooie kleurtjes en donkere koppies en ogen, echt prachtig.. we zeiden al.. we zouden ze bijna meenemen naar NL! Nog meer liefhebbers?? ;)
Het ziekenhuisje was ook zeker een ervaring, daar zat ik dan 4 weken. Voor de geintresseerden: Het ligt iets buiten het centrum, dus de mensen die komen zijn echt autentiek, wat armer en kennen minder faciliteiten thuis. Het was eigenlijk meer soort healt centre idee. Geen operaties of bevallingen, maar alleen mogelijheden tot consulten, een verpleegpost, apotheek, tandarts en lab. Best veel nog, maar voor de echte grote operaties moest er doorverwezen worden. Dus daar heb ik hier niet veel van gezien.
Wat hier echt superveel voorkomt is gastritis, (niet gek met de keuken hier), respiratiore klachten, wonden-ongelukken en diabetes en caries bij de tandarts (ook niet gek als je ziet hoeveel suiker en zoetigheid er genomen wordt). Ook superveel jonge meiden die zwanger blijken te zijn. Dat is hier echt veel! Heb zoveel jonge moeders zien lopen, niet normaal en dat zie je dan later weer terug inderdaad in het weeshuis. Apart is dat de patient een consult koopt voor 1 euro, dan mag hij naar de dokter. Deze schrijft standaart antibiotica voor (echt resistentie is hier niet normaal zo) hierna koopt de patient bij de apotheek zijn eigen spuit, medicijnen en gaat naar de verpleegpost. Dit wordt bij bijna alle patienten IM gespoten op beetje aparte manier... Ook IV medicatie, alles wordt bij elkaar in een spuit gegooit (dus interacties.. nog nooit van gehoord) en hup gelijk in vat gespoten.. voelt de patient zich beetje warm.. dan is er een momentje tijd voor rust.. en hup de rest erin.. bij ons gaat dit veel langzamer en via infusie.. maar das hier dus niet het geval! beetje wennen moet ik zeggen!
Ook komen ze voor een verkoudheid of klein wondje gelijk naar het ziekenhuis.. (zou je bij ons niet zien) en idd weer gelijk, hup AB erin! Ook heb ik vele keren gezien dat ze niet weten waarvoor patienten komen, zegt de ene dokter wat anders dan de ander en wondverzorging.. dat haalde me wel beetje bloed onder de nagels vandaan hier. Elke wond wordt hetzelfde verzorgd, wat voor wond het ook is. Jodium, nitrozalf en droge gazen.. that´s it.
Nog wat grappige- maar eigenlijk te erge dingen:
- iemand met een te grote wond wordt naar huis gestuurd met ´´´ga eerst maar douchen, kom vanmiddag maar terug´´.
- gaat je mobieltje af tijdens het wondverzorgen, gewoon opnemen!
- ze hier standaard uren kunnen hangen en niets doen op het werk als er geen patienten zijn.
- droge theedoeken heel normaal zijn ipv verbandrolletje
- ze alleen kwikthermometers hebben voor onder de oksel.. echt onbetrouwbaar... mijn projectbijdage had dus als snel een doel! Een oorthermometer!
Heb hier serieus wonden gezien, echt enorm.. met name diabetici ulcera´s zijn echt heftig.. dan weet je gewoon die gaat z´n benen verliezen.. heftig! Zo heb ik een tijdens een huisbezoek een been met ulcera gezien, grootte een heel onderbeen, die zo´n halve week niet meer verzorgd was.. in echt een smerig huis, stinken, zonder ventilatie, 30 graden, overal doorligplekken, geweekt met moeders afwassopje, materialen bestaande uit alleen maar droge gazen, geen pijnmedicatie (en ik had nog een kleine kater van de donderdag avond)... tja was echt een pretje ja!
Nou zo heb ik nog wel meer verhalen, maar die passen allemaal niet op de site.. denk dat jullie wel beetje beeld hebben. Moet zeggen vergeleken met afrika is het hier echt zo slecht nog niet, daar was het echt 10 keer erger.. maar vergeleken met onze ziekenhuis standaard tja.. is het toch wel anders!
Maar de tijd vliegt, mijn laatste dag heb ik afgesloten met klein kadootje (oorthermometer, handschoenen en wondmateriaal). Nu maar hopen dat ze het gaan gebruiken!

Dus druk druk geweest met werk en school. In onze vrije tijd hebben we natuurlijk genoten van Sucre! De weekenden werden we meegenomen door onze broer naar de leukste plekjes om te stappen. En dat was het zeker! Stappen is hier geweldig! Gemiddeld gezien elk weekend rond 6u thuis, dansen tot we er spierpijn van hebben en de leuke mensen leren kennen! Jaa van bars tot discotheken, van karaokebar tot de Feria (soort kermis).. we hebben echt super genoten! Met het stappen heb je ook echt niet idee dat je in Bolivia zit! Ook zijn we best vaak naar typische dansshow geweest waar onze broer van de family in danst. Het is superleuke dansshow met allemaal stukjes dans en leuke muziek over delen van Bolivia. Echt zoo mooi ook weer!
Ook hebben we nog een echte boliviaanse bruiloft bezocht via een collega. Het schijnt hier namelijk heel normaal te zijn om naar een bruiloft van vreemden te gaan. Dit was wel bijzonder, veel dansen en een enorme bruidstaart en het drinken assortiment was makkelijk, wiskey of ander sterk spul! Tja best slim, geheit dat je bruiloft een succes wordt! Het mooiste was ook wel dat ik nog nooit zo´n lelijk kado heb gekocht voor iemand.. maarja je moet iets meenemen... en aangezien het iets voor de keuken moest zijn, de mooiste lelijkste ovenschool ooit gevonden voor hun! WOW!

We zijn verder nog met de family naar het platteland geweest, leuk tripje! echt traditioneel en ook hier met z´n elven in een auto dat is geen probleem!!
Met Sara hebben we de dansende fonteinen bezocht, echt net als in Barcelona.. prachtige fontein in het donker met allerlei kleurtjes en muziek, echt leuk! Moeder Edmy heeft nog hutspot voor ons gekookt, echt heerlijk! Eerste keer hutspot met 30 graden!
Oma (moeder van Edmy) is op bezoek geweest. Echt gaaf mens! in de 80 maar nog zo fit als een jonge dame! Ze woont in La Paz en was een paar daagjes op bezoek. Maar klinkte zo goed ,misschien gaan we haar nog even opzoeken in La Paz!
Ook hebben we hier voor het eerst Halloween gevierd, grappig! Met pruik en tanden compleet! Wie had dat gedacht!
En een tijdje geleden was het allerheiligen.. dat heet hier Todos Santos en wordt groots gevierd! Hiermee worden de doden herdacht. Er worden fotos in huis gezet van de overledene . Er is een trap van brood waarmee de overledene een dagje kan terugkomen als die binnen het jaar is overleden. De eerste dag wordt gevierd met speciaal brood met gezichtjes, en lekkernijen waar de overledene van hield. Ook wordt dit allemaal meegenomen naar het kerkhof, waar de graven versierd worden met o.a. et eten en brood, er wordt gedronken en gezongen, dus feest! Echt zo anders als onze kerkhoven! De woensdag wordt thuis gevierd met veel drank en ook lokaal eten, dit is de dag waarop de overledene weer teruggaat. Groot festijn dus.. Wij hebben ook kerhoven bezocht, heel apart en super super druk met mensen, dronken mensen, eten, muziek en versiering... echt bijzondere ervaring!
Dan nog de nacht van de museums.. heel leuk! Een nacht met gratis entree tot alle museums.. wij zijn naar een medisch museum en traditioneel bolivaans museum geweest. Volgens mij ben ik nog van alles vergeten wat we nog meer gedaan hebben, maar het is ook zoo veel!
Dus denk dat we het hier maar even bij houden haha.. in ieder geval mag denk ik duidelijk zijn dat Sucre ons heel goed is bevallen. Leuke tijd gehad, leuk gezin, veel gedaan en spaans geleerd op superleuke manier! Zal best even lastig zijn hier afscheid te nemen... Sucre heeft voor mij zeker een bijzonderbetekenis gekregen deze reis! Je voelt je hier ook heel snel thuis, zeker met zo´n leuke familie aan onze zijde!

Nog wat leuke feitjes de Bolivia:
- Het een delicitese is hier een stuk vlees te krijgen (varken met varkenshuid compleet met stoppels) mmmm.... not!
- We hier echt de lekkerste sapjes drinken voor een paar cent!!
- Je hier in Sucre echt veel nederlanders-touristen tegen komt, nooit verwacht!
- Onze oorbellen collectie hier flink is uitgebreidt!
- Vuurwerk wordt het gewoon afgestoken in een menigte, geen probleem! Ja uitkijken geblazen bij fiestas!
- De mensen hier echt vreselijk ongeduldig zijn... zit je net even te lang op de wc, dan wordt er keihard geklopt en de deur wordt gewoon open gedaan.. en het mooie is, zelf zitten ze er superlang op. Ook toeteren, duwen op straat of in de bus... heel typisch.
- Het land waar ze voor het oversteken of voor het instappen in de bus kruisje slaan voor een goede reis.. haha heel vertrouwend!
- je je nagels en manicure laat doen voor 1,50 en 3euro..
- de mensen echt klein en dun zijn... jee shoppen is hier lastig hoor!
- iedereen met je wil dansen in de kroeg...
- ze de grasvelden gaan sproeien als het regent.. heel intelligent ;)
- Desi nog steeds soms beetje doof kan zijn, wat met name in het spaans voor behoorlijk grappige gesprekjes kan leiden... schaam me soms dood.. toch maar aan het hoorapperaat??

Goed, genoeg voor nu denk ik... ons plan was eigenlijk vandaag te vertrekken uit Sucre, de Che chevara route richting Santa Cruz gaan doen, maar helaas is dit niet meer mogelijk. De gids is ziek, dus de tour kan niet doorgaan en andere reisbureaus bieden dit niet aan, dus nu blijven we wat extra daagjes hier in Sucre (ook helemaal niet erg) en dan gaan we donderdag richting Cochabamba! Daar even op bezoek bij een amiga, en daarna door richting La Paz! De verdere plannen volgen daarna weer! Prima, nu hebben we namelijk nog even tijd hier voor onze site, kadootje voor familie te maken en wat inkopen te doen.. hierna begint namelijk het backpacken weer!

Hoe is alles in NL? Gelukkig wordt ik lekker op de hoogte gehouden via de mail, echt superfijn!
Nou veel lieve groetjes allemaal en tot volgende verhaal!!

Adios!!

Adios Chili, Hola amazing Bolivia

Hallo allemaal!

Nou, volgens mij is het weer eens tijd voor een nieuw verhaal en
vooral nieuwe foto´s! Ik raak inmiddels overspoeld met mooie plaatjes,
zoveel zijn er hier te maken! Dus zet je schrap voor weer een reeks :)
En met al die fotoruimte gaan we daar natuurlijk zeker gebruik van
maken!

Mijn vorige verhaal was gestopt bij Santiago de Chili. Inmiddels zit
ik alweer in Bolivia, jaa de tijd gaat echt snel, alweer land 4! Maar
om niet van de hak op de tak te gaan, even terug naar Chili!

Na Santiago was het tijd voor Valparaiso. Dit stadje ligt iets boven
Santiago en staat bekend om haar kabelbaantjes in de stad en de
gekleurde huisjes op de berg. Het is van de Unesco erfgoed lijst, dus
de verwachtingen waren hoog haha. Het was ook zeker mooi om te zien,
en we hebben er heerlijk gegeten, maar persoonlijk viel het mij iets
tegen.. bijna alle kabelbanen waren stuk en het stonk er enorm.. haha
goed, dus snel weer verder! De volgende halte was La Serena, een klein
kustplaatstje aan zee, waar we een stop maakte om te slapen. We hebben
hier heerlijk even van het strand genoten en genoten van de beste
juices die ze hier in Z-A hebben in een leuk strandtentje (wel een op
de hele boulevard). De volgende doorreis was Antofagasta,
industriestad, maar we moesten hier wel een stop maken omdat de reis
naar San Pedro anders te lang werd. Deze stad zullen we ons nog even
herinneren! De busrit duurde eeuwen en het uitzicht was niets anders
dan zand, zand zand of fabrieken. We kwamen rond 12u snachts aan en
toen begon onze zoektocht naar een hostel nog. We hadden bijna 12u in
de bus gezeten, hadden honger, dorst en geen hostel. Uiteindelijk toch
een hotelletje gevonden, maar toen het volgende probleem. Geen geld!
en alle pinautomaten gaven een error aan, shit balen zeg! Tot overmaat
van ramp zaten we ook nog opgesloten in de bank, de deur viel in het
slot, en al deze banken doen de deur pas open als je je pasje invoerd.
Na flink roepen en bonken op de deur, kwam dan eindelijk een meisje
die ons kon bevrijden!! Jeej, pff wat een avond! Ons idee met lege
maag naar bed begon bijna werkelijkheid te worden, tot we geluk bij
ongeluk toch nog een bank vonden die ons wat geld wilde geven (ons ook
weer buiten liet) en een snackbar met een broodje worst. Hier overkwam het ons ook nog dat we bij de buurman naar binnen liepen, shit verkeerde kamer! Goed deze avond was zn avondje wel! Volgende dag snel verder naar San Pedro de Atacama. Dit dorpje staat bekend om haar woestijnomgeving. Het was er overdag ook heerlijk warm, snachts wel koud, maar het was er heel gezellig. Veel touristen dat wel, die hadden we nog niet zoveel gezien. We hebben hier een prachtige tour gedaan, de moonvalley tour. Deze toch door de woestijn liet ons prachtige plaatjes zien, van deadvalley tot de mirador, moonvalley met een prachtige zonsondergang en heeeeeel veel zand en zandstormen! Zand gaat ook letterlijk overal zitten, heerlijk zulke stormen! Maar het was prachtig. We hebben de avond prima afgesloten in een klein barretje met het lokale bier en bevolking en wat touristen. De volgende dag tijd voor Bolivia!!

Tegen uurtje of 8 werden we met een busje opgehaald voor de grensovergang. Er kwamen er nog een stuk of 7 bij wat onze groep naar Uyuni zou worden. Superleuk groep, 2 canadezen, 3 japanners en 2 zwitsers rijker was onze groep compleet. Het duurde natuurlijk even voordat onze stempel voor Bolivia binnen was, jaa jongens ook geduld is hier een beetje moeilijk! Maar ongeveer een uur later konden we dan toch op naar Bolivia. Deze grenspost ligt bijna 2000 meter hoger, echt bijzonder en bestaat niet meer dan uit een hokje migration en 2 palen waarbij een uit van chili is en een welkom in bolivia. Om even lekker onze sporen achter te laten hebben we met hoge nood tegen het huisje van de migration aan gepiest... ja nood breekt wet aan een volle blaas! Goed het blijft moeilijk om deze 3 dagen te omschrijven, want het was zoo bijzonder! Wel echt enorm afzien, dat viel zeker flinkt tegen. De hoogte op 4800m viel me flink tegen! Ben flink ziek geweest ervan, maar het was het wel dubbel en dwars waard. De eerste dag hebben we vooral veel rondgehobbeld in een prachtige jeep waarbij we langs diverse lagoons gingen, prachtig! en zoo stil en primitief, echt je hebt het idee dat je je lettelijk op een andere planeet bevindt! Onze nacht spendeerden we bij laguna colorada, een meer en vulkaan met letterlijk rood water en superveel flamingos! echt heel bizar om te zien! De nacht was afzien, om 20u lagen we in bed, ziek van de hoogte, geen isolatie of verwarming in het huisje dus 8 dekens en vele lagen kleding moesten ons de nacht doorbrengen. Nog nooit heeft een nacht zoo lang geduurd, maar we waren blij dat we de volgende dag weer verder konden en onze leuke groep sleepte elkaar erdoor heen! Deze dag stond in het teken van diverse beroemde stenen (vergeef me ben de naam kwijt) een klein dorpje San Juan waar echt het leven heeft stilgestaan, diverse laguna,s en op naar slaapplek 2. Het Salt Hotel. Dit hotel is gebouwd uit alleen zout! Dus de vloer, muren, tafels alles is van zout! Heel leuk! Deze nacht was gelukkig is minder hoog en koud, maar nog steeds wel pittig! Heerlijk was hier wel het eten: lamavlees is echt heerlijk als je hongerig bent! en warm water was echt zooo welkom! Dag 3 werden we gewekt door Boliviaanse Housemuziek, nice ;) op naar de zoutvlakte! Eerst het hart van de zoutvlakte bezocht, een eiland vol met cactussen! Klimmen is behoorlijk zwaar op deze hoogte, maar we hebben de top volbracht! Prachtig! en toen daarna door naar de zoutvlakte! Heel bijzonder om op de grootste zoutvlakte ter wereld te staan van 12 vierkante km groot! Hier hebben we natuurlijk de bekende fotos gemaakt, maar de mooiste moet ik jullie helaas nog even onthouden, die staan op de camera van onze Canadese vriend, volgt dus nog later! Hierna tijd voor een ander dorpje waar de lunch op ons wachtte. Ook hier heb ik de ranzigste toillet ooit gezien... de geur alleen al zou je bijna van van je stokje gaan.. goed ´´natural toillet´´ again! Heerlijk, wildplas diploma heb ik zeker binnen na deze 3 dragen! Bijna iedere steen hebben we gehad!

Na deze tour zijn we gedropt in Uyuni. Leuk klein dorpje, prima voor even een nachtje bijkomen! Het is ook heel bijzonder om nu in Bolivia te zijn, zoo anders weer. De kleurtjes, de mensen met mooie doeken om, de vele kinden. (helaas zijn het ook vaak de obers in restaurantjes of winkeliertjes in spee), het is het land waar wij een maand gaan verblijven! Ben zoo benieuwd! Inmiddels schrijf ik dit verhaaltje vanuit Potosi, hoogte stad ter wereld, maar hierover de volgende keer meer!

Nu is het vandaag tijd voor Sucre, dan is het even gedaan met de vakantie.. aan de bak voor talenles en op naar het ziekenhuis en gastgezin, ben erg benieuwd!!

Liefs,

Weer 2341 km verder door ons avontuur!

HALLLOOOWW!!

Allemaal lekker aan het genieten van het mooie nazomer weer in NL? Nou voor wat afleiding even een nieuw verhaaltje. Hier is alles nog steeds heerlijk! Inmiddels al weer in het derde land van bestemming aangekomen, namelijk Chili! Maar eerst nog even wat over argentinie! Na de prachtige watervallen was het tijd voor Salta,in het noordwesten van Argentinie. Na een busreis van ongeveer 26u!! ja het kan nog erger dan de 18unaar Iguazu haha, maar ook dit was het weer dubbel en dwars waard. Eenmaal aangekomen in Salta kregen we gelijk en superaanbieding voor een leuk hostel met gratis pick up service voor de vrouwen haha nou ideaal, het eerste voordeeltje was binnen! De kamer deelden we met duitse meiden met wie ik de avond heerlijk genoten heb van nogmaals de perfecte wijn, steaks en gitaarmuziek, erg gezellig!Salta zelf was prachtig. Met de kabelbaan omhoog, prachtig uitzicht en heerlijk warm weer, leuke pleintjes en mooie gebouwen. Het doet een beetje coloniaal aandenken, en daarnaast is het ook en echte toeristen trekker voor de argentijnen zelf. Het wordt in de zomer te warm, dus de lente hier nu is de ideale tijd, weer mooi meegnomen! De volgende dag was het tijd voor en excursie naar Chafeyette! Een flinke rit maar de stops waren prachtig! De rit werd gedaan door onze host van het hostel Cusco. We kwamen langs prachtige rotsformaties met allerlei kleuren, woestijngebied, prachtige uitzichtpunten in de superstilte van de bergen daar, vulkaanafzettingen, Cusco zorgde voor wijn en lamavlees, tja dat hoort erbij! Natuurlijk hebben we ook wat wijnproeverijen bezocht en genoten van de heerlijke Malbec wijn> echt een aanrader!! En de middag nog prima gespendeert in Cafayette, prachtig knus dorpje. Wat ons zeker wel opviel tijdens deze trip: ....110km/u is de algemene snelheid en gordel om, ach dat hoeft alleen voor voorin. .....Wij een hele attractie zijn om te zien voor de lokale bevolking.
....We hadden even een zieke in ons midden, en antibiotica, dat haal je hier gewoon bij de apotheek zonder recept!
Tot slot hebben we nog een mooi museum bezocht in Salta. Na eerst bij de verkeerde beland te zijn (enorm saai historisch museum) kwamen we uiteindelijk terecht bij het goede. Namelijk de MAAM, oftewel een museum over de oude inca's. Het hoogtepunt was toch wel het meisje waar dit museum om bekend staat dat hier is opgezet. Zij is nog heel goed in dit museum te zien bij een temperatuur van min 20 graden. Het is en heel verhaal, maar wat ik er in het spaans kortgezegd van het opgestoken zijn zij een soort van oude opgraving van een tijd geleden uit de Llullailacio vulkaan op 6700 m , heel bijzonder om te zien, echt en hoogtepuntje uit Salta! Toen volgde Mendoza! Het gebied bekend van de wijnen! En dit laten we ons geen twee keer zeggen, geweldig zijn die hier. Lekkere wijntoeren op de fiets en het centrum is ook erg gezellig! We hebben hier ook genoten van en heerlijke spa met modderbaden en massages, midden in de bergen! Toch wat anders dan Busloo of het Sanadome! Was heerlijk genieten! Ook hebben we ons nog aan het paragliden gewaagd! Whoe doodeng vond ik het! Met knikkende knietjes ging ik met de paraglide dude mee op naar de bergen in Mendoza! Oke ready to go, nadat we vastgeketend waren aan onze mannetjes was het plan rennen van de berg en hopen dat de parachute je opvangt :) Na dat mn knikkende knietjes zwevend in de lucht hingen was het toch eigenlijk wel heel erg gaaf!! wow het uitzicht was amazing! Goed, maar Desi zal Desi niet zijn... iedereen landde netjes op de landingsplek,maar wij konden op de een of andere manier niet goed de wind vangen om hoger te komen, dus moesten we eerder landen dan de rest. En dat landen was aan de andere kant van de berg. Mijn paraglide instructuur vertelde dat hij hier in drie jaar niet geland had, en dat ik me maar voor moest bereiden op een bijzondere landing. Kut dacht ik, heb ik weer! Met de keien en destekelbomen onder mij zag ik mij al beeldend met mn kont in de cactus heerlijk terecht komen daar! Goed, uiteindelijk goed terecht gekomen, en nog helemaal levend! Was een geweldige dag!

Typisch aan Argentinie:

  • Muziek, muziek en nog eens muziek.
  • Eten is een belangrijk sociaal moment. Het avondeten, dat veelal pas na 9 uur begint, staat centraal.
  • Absoluut en voetbal land !
  • Wat een enorm groot land!! Je hebt er alles...
  • Arm en rijk zich lettelijk afwisseld in het landschap
  • Argentinië is qua natuur een mooi afwisselend land. De nationale parken houden ze netjes schoon, maar daar buiten... Af en toe heb je het gevoel dat je over een vuilnisbelt rijdt. Doodzonde.
  • Coca cola lijkt nationaal sponsor te zijn.

Toen was het de volgende dag tijd voor Chili! Na een geweldig mooie busrit vanuit mendoza naar santiago kwamen we daar acht uur later aan. De contrasten zijn hier prachtig, palmbomen, sneeuwbergen, cactussen, skie gebieden, zoo bijzonder. Overal de chileense vlag, vind het echt een prachtig land. De weg naar Santiago was best spannend, zie foto! gemiddelde snelheid moet hier laag blijven anders krijg je vrachtwagens op zn kant.. tjaa. blij dat we er waren. Eenmaal gearriveerd in Santiago was het even stuntelen in ons spaans voor een hostel, maar we hebben er en gevonden, en en hele leuke met en geweldig bed en ontbijtje deze keer! Santiago is ook echt heel erg leuk. Had er veel vooroordeln van gehoord dat het vies was, en ja de smog is there, maar het valt me reuze mee en de mensen zijn hier heel leuk, alweer anders dan de argentijnen. Grappig. De sfeer is hier heel gemoedelijk, heerlijke restaurantjes, europees aandenken en prachtige uitzichten voor een stad zo midden in het andes gebergte. Jaa nog steeds vollop genieten hier! Morgen tijd voor Valparaiso, stadje hier dicht bij en dan gaan we richting noord chili, het woestijngebied, spannend!! Goed, genoeg voor nu weer, tijd om nog even van het wonderful santiago by night te genieten. Nog wat plaatjes voor een wat beter verhaal, en jullie reacties zijn super, vooral mee doorgaan, erg leuk om hier wat van thuis mee te krijgen!! Liefs, Desi.

Viaja Uruguay,Iguazu en Salta: En we gaan nog niet naar huis!

Jeetje jongens wat vliegt de tijd! Al weer zoveel moois gezien dat het weer tijd is voor een new story!
Wij zijn vanuit Buenos Aires naar Uruguay gegaan. Met de boot naar het stadje Colonia. Het was een soort Stena Line overtocht, ongeveer uurtje varen, prima! Eenmaal gearriveerd in Colonia was het gelijk heel anders. Een stuk warmer, ouder, en zoveel anders dan BA! Echt veel meer Zuid Amerika, leek op het eerste gezicht totaal niet toeristisch.. nice! Het deed mij een beetje denken aan Kribi in Kameroen.
Nadat we een heel knus klein gezellig hostel gevonden hadden (we waren de enige) zijn we het stadje gaan verkennen. Dit bleek erg rustig, knus koloniaal en toch wel toeristisch.. maar dat mocht de pret niet drukken. Hier heerlijk rond gewandeld. Mensen uit Buenos Aires komen hier voor hun rust. Het toppunt van onze dag daar was het spelletje met de hond.. okee niet gelijk in de lach schieten na dit verhaal, maar we hebben ons letterlijk 2u lang verstopt voor een hond. Er lopen hier heel veel zwerfhonden. Heb daarbij 2 dierenliefhebbers die natuurlijk dit hondje aanhalen.. ´´ooeeh wat ben jij lief´´ Goed, het vervolg hiervan was dat dit beest 3 uur achter ons aanliep! Overal ging hij mee, wachtte op ons buiten, mensen dachten al dat het onze ´´amigo´´ was. Tja uhmm goed wat nu.. we kunnen hem niet meenemen!. ´´Snel, achter diebloempot riep Astrid´´... ´´Hup, die berg op´´ riep ik! Okee, kan je je er al iets bij voorstellen? haha.. Hoe dan ook, hij bleef ons vinden! Hard rennen, gillen, koppelen aan andere mensen, nee de hond was duidelijk slimmer dan ons! Na toch zeker 3 uur rondlopen ging hij eindelijk weg nadat we zijn gebied verlaten hadden! Zo weer een lesje geleerd. haal hier nooit een hond aan!

De volgende dag gingen we op naar Montevideo! Deze stad kon ik me nog goed herinneren van topografie vroeger, die naam was altijd geniaal! Nooit gedacht daar nog eens te komen! Hier konden we slapen bij een bekende uit NL. Was erg fijn en relax weekend! Na onze spullen te hebben gedropt gingen we voor wat sight seeing door de stad. Vrij grote stad, strandje erbij, beetje oud en nieuw door elkaar, alleen helaas niet zo goed weer. We hebben wat typisch uruguyaanse marktjes bezocht met lokaal eten. S´avonds met een heel stel vrienden van Maurice gegeten, hier weer een nieuwe mijlpaal behaald! Dat het vleeseters zijn wist ik, maar deze gerechten waren nieuw voor mij! Het eten van nier/lever en misschien nog wat dingen waar ik de betekenis niet van hoef te weten.. (geen aanrader trouwens), maar wel bijzonder! Goed, maar lokaal gegeten hebben we zeker! Hierna nog wezen stappen met de groep, was heel erg gezellig! haha sommige leken hier in de hippie tijd zijn blijven hangen, mams.. kan me nu beetje voorstelling maken van het mannelijk schoon van toen haha..
Na de volgende dag beetje uitgebrakt te zijn, zijn we naar een soort van ´´huishoudbeurs op z´n gaucho´s´´ geweest. Wel heel gaaf, allemaal lokale bevolking te zien, hapjes-drankjes proeven, carnavalshow gezien, was mooi! Bovendien mate gedroken... lokale thee vanaf hier.. soort groene thee maar dan heel bitter! Niet echt lekker. Het is wel een specialiteit van Argentinie en Uruguay. Thermoskan onder de arm en mate beker in de andere hand.. iedereen loopt ermee!

Toen wachtte ons volgende plan, op naar de watervallen! Omdat we al in Uruguay waren, hebben we de iets minder bekende toeristste route gekozen via het noorden van Uruguay. Op zich is het reizen hier trouwens goed te doen! Alles gaat redelijk op tijd en de bussen zijn redelijk okee! De eerste stop was Salto, leuk stadje maar verder niet heel bijzonder. De binnenlanden van Uruguay zijn trouwens een soort van NL, maar dan zonder palmbomen. Een echt een paradijs voor boeren, heeel veel land, heel weinig mensen of huizen en veel vee! Vanuit Salto weer teruggegaan naar Argentinie, Concordia. Hier konden we na een paar uur de bus pakken richting Puerto Iguazu!! oftwel de watervallen en de jungle!. Hier had ik me al zolang op verheugd om dit een keer te zien! Wow het ging nu gewoon eindelijk gebeuren!! De busmaatschappij beloofde en luxe bus met service aan boord. Prima dachten wij, komt helemaal goed! Okee... nou even iets om jullie wat te laten meeleven! De rit van dik 12u, inclusief een krijsende baby aan boord, toillet waarop het toch een heel avontuur was een plasje te plegen, wegen die duidelijk naar de jungle deden vermoeden, en na het lokaal onverstaanbare verkooppraatje 10x aangehoord te hebben was de busrit toch iets anders dan verwacht. Mijn rug was juist 90 jaar geworden, geestelijk vroegen we ons af waarom we dit ook alweer in godsnaam deden?? maar okee, het was het zeker waard!! WOWW die watervallen, echt zooo amazing!!! Echt het mooiste wat ik ooit gezien heb denk ik wel in mn leven!! Look at the pics!! Echt bijzonder!!
Het wordt ook wel devils troat genoemd, en dat is echt zo!! We hebben zowel de argentijnse kant als de braziliaanse kant bekeken. Prachtig prachtig!!! Het dorpje hier is ook erg leuk. Natuurlijk veel toeristen, leuke eettentjes, cocktailbarretjes, in je t'shirtje buiten kunnen zitten, sterrenhemel, rode wegen, zwembaden bij de hostels, hangmatjes.. de sfeer is compleet toch? Genieten van de zon en heerlijke weer (28 graden)!! How good can live be!!

Onze reis gaat zich hierna volgen richting Salta, noord-west argentinie, waarna we onze weg weer vervolgen naar Mendoza! Helaas hebben we Cordoba van de kaart moeten schrappen.. de afstanden zijn hier zo groot dat niet alles haalbaar is, maar er blijft nog zoveel over! we gaan nog niet naar huis, nog lange niet nog lange niet!
Miss you all!! Tot zover weer het leven hier uit Zuid Amerika!!

Dikke knuffel, tot snel weer!
Liefs,

P.s. Ik kwam erachter dat ik fotoruimte kado heb gekregen.. Jeej wat een verassing!! Thanks Felix en Patrick! Echt superlief! Nu komen er als het technisch mee zit straks nog meer leuke plaatjes!!

Buenos dias Buenos Aires!

Hallo lieve mensen,

Zo even een klein berichtje op de site over mijn eerste dagen Buenos Aires wat ik jullie niet wilde onthouden! Ten eerste het is heerlijk hier, we hebben al aan een stuk door slap gelegen van het lachen, en de indrukken zijn prachtig, al zoveel gedaan, ik had nog geen tijd gehad voor een eerder bericht.! Laat ik beginnen bij dinsdag, dag van vertrek. Na een kort nachtje gingen we op weg richting Schiphol dinsdagnacht want om kwart voor 8 was het zover!

Na papa nog even een rib uit zijn lijf getrokken te hebben bij de starbucks voor een laatste hollandse cappucino was de tijd bijna daar. Jeej zomaar op weg naar Zuid Amerika! Bijzonder! De douane moest mij natuurlijk weer even onderzoeken(ben en blijf een Offenberg he!). Maar de reis ging prima! Prima vlucht gehad naar Madrid, en hierna door naar Buenos Aires! Meteen geconfronteerd met de spaanse taal, jee dat wordt zeker nog wel even oefenen! Maar verder gelukkig alles prima verlopen, zelfs geen bagage problemen. De klapper tijdens onze vlucht was toch wel ons diner! Een pasta tiburon con salsa de setas werd ons geserveerd, heerlijk dachten wij. Wij peuzelden dit maaltje ook heerlijk op. Toen kwam Astrid op het geweldige idee, dit spaanse maaltje eens te vertalen! Setas oftewel paddestoelen, nouja geen probleem. Tiburon... en aan het ernstige gezicht wist ik gelijk dat het niet helemaal goed was.. ojeee wat hadden we gehad? Blijkt dit het spaanse woord te zijn voor Haai!! mmmmm lekker, gelijk ontgroeit! haha ojee, wat gaat dit allemaal nog brengen haha. Het moment dat wij land (Yes, Brazilie in beeld) zagen vanuit kilometers oceaan onder ons was ook heel apart... jeej echt Zuid Amerika bereikt! Ook het aanzicht van het arriveren in Buenos Aires is echt geweldig vanuit het vliegtuig in het donker, prachtig!
Eenmaal op het vliegveld Buenos Aires (na dik een reis van 16 vlieguren) bracht ons pick up busje ons met een overstap richting ons eerste hostel. Dit was ook prima, lekker bed, ontbijtje wat wil een mens nog meer op dat moment!

Onze eerste dag in Buenos Aires was geweldig. Meteen in een demonstratie terecht gekomen, eventjes wennen, maar het verliep allemaal rustig! We hebben hierna een fietstour gedaan door de bekende wijken, la boca, (de gekleurde huisjes) en de buitenwijken hiervan doen denken aan Harlem met een latin americo tintje, puerto Madero & san Telmo. Was erg leuk.. alleen Astrid helaas een blauwe knie rijker, maar uiteindelijk weer goed thuisgekomen! Prachtige stad. Het doet denken aan het mengelmoes van Parijs met Barcelona. Echt een mengeling van diverse soorten mensen, culturen, oud en nieuw... i like it!

Na de fietstour zijn we met nog een engels meisje op zoek gegaan naar een Tango show, want dit kan je niet gemist hebben in Buenos Aires. Het was geweldig, een oud donker cafeetje bracht ons, compleet met argentijnse dansers, zangeres en geweldige ober in de stemming. In combinatie met de perfecte rode wijn, steaks en muziek, in een zin prachtig! Zelf heb ik ook nog een dansje gewaagt, jaja Desi en Astrid danste de Tango! Erg leuk!

Onze tweede dag stond in het teken van plaza de Mayo (dwaze moeders) en naar het bekende kerkhof hier waar Evita ligt! haha volgens de Lonely Planet is het: loop de mensen massa achterna, maar aangezien wij in het lage seizoen reizen was dit toch enigzins lastig haha... na dik een uur gezocht te hebben naar dit graf, hebben we het dan toch eindelijk gevonden. Wel erg mooi. Onze avond geborreld in het travellers cafe dicht bij ons hostel, ook echt heel erg leuk! Veel veel verhalen van mensen op wereldreis! Dus tja, wat kan ik zeggen, een prachtige eerste ervaring... nu gaan we op naar de rest van onze reis.. Adios Buenos Aires!

Het weekend staat in het teken van het bezoeken van Uruguay. Eerst gaan we naar Colonia, en hierna naar Montevideo. Ben benieuwd hoe dat allemaal zal zijn!

Nog wat leuke dingen van hier,

- er zijn mojitto snoepjes! Hoe perfect!

- zoveel reizigers hier, superleuk al die backpackers!

- locals zijn erg makkelijk in contact leggen, een vraag en ze gaan gerust met je die dag op stap!

- de big street hier is een straat met 18 banen! zoow!

- Het eten van een wortel op straat hier erg bijzonder is, aantal keer behoorlijk uitgelachen, haha erg bijzonder.

En dan nog even wat fotos die ik jullie niet wil onthouden!

Heel veel liefs en tot een later bericht vanuit Uruguay!


Bijna de lucht in!!

Hola amigo's!!

Nou het was onderhand wel weer eens tijd voor een update! Whoe spanning in the house! Nog 3 nachtjes en dan Zuid Amerika!! En jee dat vooruitzicht is toch zooo vervelend!

Wink

Inmiddels mijn laatste werkdag al even achter mij liggen, heel gek, maar wel geweldig afgesloten met hele fijne complimentjes en een prachtige bos bloemen!! Mijn mooie kamertje in Nijmegen afgelopen weken leeggehaald, ben een paar vaccinaties rijker, inkopen gedaan, en of course heel belangrijk, van mn lieve vrienden en vriendinnetjes afscheid genomen! Genoten in A'dam, heerlijk in de sauna gelegen, dames dat was echt heerlijk! Kan ik in ieder geval schoon vertrekken!

Wink
En een superleuke fotoshoot van mn lieve mams gekregen voor een beetje Desi thuis! Dus kortom... heerlijke weekjes gehad! Thanx allemaal!

Morgen wacht mij nog een geweldig leuk afscheidsfeestje @ Toldijk City met family & friends! Heel leuk, heb er zin in!

Inmiddels ook informatie gehad over ons gastgezin in Bolivia! Superleuk, we krijgen een echt traditioneel gastgezin in het centrum van Sucre, moeder Edmy, broer Paolo (leuk altijd al broer willen hebben) en de klapper is echt: YES, finaly een hondje --> named: Cognac! Nou gaat helemaal goed komen dus! Helaas nog geen foto van de familie gezien, dus das nog een verassing!

Maandag nacht vertrek ik richting Schiphol om daar weer mijn reisgenootje Astrid te treffen. Dan vliegen wij tegen half 8 richting Madrid. Vanuit hier zullen wij rond 10.30 weer vertrekken richting Buenos Aires waar wij 12 uur later zullen arriveren rond 20u lokale tijd! Jaja een hele zit!
Ik ga terug in de tijd, het is daar 5u vroeger, dus dat is even puntje om rekening mee te houden bij het contacten!

Verder vanuit daar volgt hopelijk weer spoedig een berichtje vanuit het geweldige Argentina!!
Ga jullie missen!!!

Liefs Desi